آموزش اجرای ساختمان

نکات مهم عملیات تخریب ساختمان

مطابق بند 12-8-1-8) مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، تخریب و برچیدن ساختمان باید از بالاترین قسمت یا طبقه شروع شود و به پایین ترین قسمت یا طبقه ختم گردد. در موارد خاص که تخریب و برچیدن به طور یک جا با استفاده از مواد منفجره در پی و طبقات از راه دور یا از طریق کشیدن با کابل و واژگون کردن یا از طریق ضربه زدن با وزنه های در حال نوسان انجام می شود، باید تمهیدات لازم ایمنی، بهداشت کار و حفظ محیط زیست متناسب با روش های مذکور به عمل آید.

عملیات تخریب باید از بالاترین قسمت یا طبقه ساختمان شروع و به پایین ترین قسمت یا طبقه ختم شود و همچنین خاک ها و نخاله ها از طریق سوراخ های دسترسی تعبیه شده در سقف به پایین منتقل شود.

ابعاد سوراخ های تعبیه شده در سقف حدوداً 1.50 × 1.50 متر می باشد و در تمامی طبقات باید در یک امتداد قرار بگیرند.

تذکر مهم: مطابق بند 12-8-2-1) مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، قبل از تخریب سقف باید راه های ورودی به طبقه زیر آن طوری مسدود گردد که هیچکس نتواند از آن رفت و آمد کند.

تذکر مهم: با توجه به اینکه عملیات تخریب از مراحل پرخطر و حادثه خیز در ساخت و ساز محسوب می شود، باید توسط مهندس ناظر سازه به صورت دائم و مستمر کنترل شود.

مهندس ناظر سازه باید در مرحله تخریب بیشترین حضور و یا حتی حضور دائم داشته باشد و در صورت مشاهده هر گونه خلاف با ذکر دقیق جزئیات آن را گزارش نماید و برای موارد عدم رعایت ایمنی دستور توقف صادر کند.

اگر ساختمان مورد تخریب دارای بالکن باشد، ابتدا باید بالکن ها و قسمت های پیرامونی سقف مورد تخریب قرار گیرد سپس عملیات تخریب به قسمت های میانی سقف ادامه پیدا کند. ضمناً استفاده از تجهیزات ایمنی از قبیل کلاه ایمنی دارای چانه بند و استفاده از کمربند حفاظتی کارگران الزامی است.

دستگاه هوا برش( کپسول اکسیژن، گاز و سرپیک) و بریدن تیرآهن

قبل از بریدن تیرآهن باید احتیاط لازم به منظور جلوگیری از نوسانات آزاد تیرآهن بعد از برش به عمل آید تا صدمه ای به اشخاص یا وسایل وارد نکند. پایین آوردن تیرآهن های بریده شده باید به طور آهسته انجام شود و انداختن آن ها از بالا مطلقاً ممنوع است. هنگام استفاده از دستگاه هوابرش، می بایستی کنترل شود سر کپسول هوا از گازوئیل و مواد روغنی پاک باشد تا سبب انفجار نگردد.

دستگاه هوابرش، معمولا از سه قسمت کپسول اکسیژن، گاز و سرپیک تشکیل شده است که در هنگام کار با آن جهت جلوگیری از واژگونی و انفجار، می بایست کپسول اکسیژن بر روی زمین خوابیده باشد و باید همیشه در مرکز محل تخریب قرار گیرد تا ریزش آوار بر روی آن رخ ندهد.

مطابق بند 12-8-2-2) مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، در طاق ضربی، چه هنگامی که دهانه ای در آن ایجاد می شود و چه در هنگام تخریب و برچیدن کلی آن، باید آجرها و مصالح بین دو تیر آهن تا تکیه گاه های طاق در امتداد عمود به تیر به طور کامل برداشته شود.

مطابق بند 12-8-2-3) مبحث دوازدهم، در هنگام تخریب و برچیدن سقفی که از بتن پیش تنیده پیش کشیده یا پس کشیده ساخته شده است، باید توجه کافی به انرژی ذخیره شده در بتن و خطرهای احتمالی ناشی از آزاد شدن آن به عمل آید.

مطابق بند 12-8-2-4) مبحث دوازدهم، هنگام تخریب و برچیدن سقف طاق ضربی، باید پس از برداشتن قسمتی از آجرها و مصالح بین دو تیر فولادی، روی تیرها یا تیرچه ها، تخته های چوبی سالم به عرض 25 سانتیمتر و ضخامت 5 سانتیمتر به طور عرضی و به تعداد کافی قرار داده شود تا کارگران بتوانند روی آنها مستقر شوند و به کار خود ادامه دهند.

مطابق بند 12-8-2-5) مبحث دوازدهم، در هنگام تخریب و برچیدن سقف شیروانی یا چوبی، ابتدا باید قسمت پوششی سقف برداشته شود، سپس خرپا یا اسکلت سقف برچیده شود.

مطابق بند 12-8-1-9) مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، در پایان هر نوبت کار، قسمت های در دست تخریب و برچیدن نباید در شرایط ناپایدار که در برابر فشار باد یا ارتعاشات آسیب پذیر باشد، رها شود. همچنین با بررسی و کنترل باید اطمینان حاصل شود که کلیه قسمت های باقیمانده از عملیات تخریب و برچیدن و نیز چوب بست ها، شمع ها، سپرها، حائل ها و سایر وسایل حفاظتی، دارای پایداری و ایمنی لازم می باشد.

در پایان هر روز، بخش هایی از عملیات تخریب که به صورت نیمه کاره باقی مانده و رها شده و امکان سقوط نخاله های حاصل از تخریب در طبقات از بالا به پایین و پیاده رو و گذر مجاور را دارد، باید پایدارسازی و تکمیل شود.

تخریب دیوار

مطابق بند 12-8-1-8) مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، تخریب و برچیدن ساختمان باید از بالاترین قسمت یا طبقه شروع شود و به پایین ترین قسمت یا طبقه ختم گردد.

بندهای 12-8-3 مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان در ارتباط با تخریب دیوارها:

• هیچ یک از تکیه گاه ها نباید در طبقه ای تخریب و برچیده شود، مگر آنکه کلیه بارهای مربوط به آن قبلاً برداشته شده باشد.
• تمام یا قسمتی از دیواری که ارتفاع آن بیش از 22 برابر ضخامت آن باشد، نباید بدون مهاربندی جانبی آزاد بماند، مگر اینکه اساساً برای ارتفاع بیشتر محاسبه و ساخته شده باشد.
• قبل از تخریب و برچیدن هر یک از دیوارها، باید تا فاصله 3 متری از آن ها کلیه سوراخ هایی که در کف قرار دارد با پوشش موقت پوشانده شود.
• • تخریب و برچیدن دیوارهای ساخته شده برای نگهداری خاک زمین یا ساختمان مجاور، باید پس از اجرای سازه نگهبان انجام شود.